Afgelopen vrijdag 17 april stonden de deuren van de Willibrorduskapel aan de Oude Molstraat wijd open.
Waar de stad zich buiten opmaakte voor de vrijdagavondborrel en het bruisende uitgaansleven, vulde de kapel zich met zachte muziek, gezang en een zee van kaarslicht. Het was tijd voor Nightfever: een avond waarop de kerk letterlijk naar buiten treedt.
Nightfever is een bijzonder, wereldwijd initiatief dat in 2005 ontstond na de Wereldjongerendagen in Keulen. Jonge katholieken besloten de vreugde en het vuur van hun geloof niet voor zichzelf te houden, maar te delen met mensen op straat. Inmiddels is het concept te vinden in steden over de hele wereld en ook in vele andere Nederlandse steden, zoals Amsterdam, Utrecht en Nijmegen. Het idee is even simpel als prachtig: we openen de kerkdeuren, nodigen voorbijgangers uit met een waxinelichtje en bieden hen een moment van rust en ontmoeting met God aan.
De drempel over
Toch klinkt dat makkelijker dan het is. Afgelopen vrijdag stonden zo’n tien vrijwilligers op straat om voorbijgangers uit te nodigen. Dit bracht best een bepaalde verlegenheid met zich mee. We leven immers vaak met onze eigen oordelen en aannames: Zitten mensen hier wel op te wachten? Vinden ze het niet raar?
Maar juist door die grens over te gaan en onszelf kwetsbaar op te stellen, gebeurt er iets wonderlijks. Mensen reageerden ontzettend positief. Ruim honderd mensen – waaronder uitgaanspubliek, buurtbewoners en toevallige passanten – namen de uitnodiging aan en stapten de drempel over.
“Mag ik wel naar binnen?”
Voor veel bezoekers uit de buurt was het een verrassing. Velen hadden geen idee dat er achter de deuren van de Oude Molstraat zo’n prachtige kapel verborgen zat. De reacties waren dan ook bijzonder. Een prachtig moment was de ontmoeting met een jongeman die zich aarzelend afvroeg: “Mag ik eigenlijk wel naar binnen toe? Want ik geloof niet.” Het antwoord was natuurlijk een volmondig: “Ja, natuurlijk ben je welkom!”
Het illustreert precies waar Nightfever om draait. Het doorbreekt vooroordelen – niet alleen die van onszelf op straat, maar ook die van de mensen daarbuiten.
Ontroering en gemeenschap
Binnen in de verduisterde kerk hing een tastbare vrede. Er werd muziek gemaakt en prachtig gezongen. Pastoor van Klaveren stelde het Heilig Sacrament uit voor aanbidding, wat samen met de wierook en de vele brandende kaarsjes op het altaar voor een mooie sfeer zorgde. Er werd een rozenkrans gebeden en mensen konden rustig in de banken plaatsnemen om de stilte te ervaren. Daarnaast was de pastoor beschikbaar voor een gesprek en het sacrament van verzoening.
Het was bijzonder om te zien hoe mensen – van wie je het misschien niet direct verwacht – lang in de kapel bleven zitten. In de stilte, kijkend naar het warme licht, werden bezoekers zichtbaar geroerd en in hun hart geraakt.
Kerk met open deuren
Nightfever zet ons als gemeenschap weer even aan het denken over de toegankelijkheid van ons geloof. Hoe mooi en waardevol is het om mensen actief uit te nodigen om te delen in datgene wat wij als katholieken hebben mogen ontvangen: de liefde van God en de aanwezigheid van Christus. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een simpel kaarsje en een open deur kunnen al het begin zijn van een bijzondere ontmoeting.
We kijken terug op een zeer geslaagde avond vol vreugde en gemeenschapszin. Heb je het deze keer gemist? Houd dan de agenda in de gaten voor een volgende editie van Nightfever in Den Haag. Je bent van harte welkom – om mee te helpen op straat, of gewoon om binnen een kaarsje aan te steken.
